Koşma

Koşma, Türk halk şiirinin en çok kullanılan ve en sevilen nazım şekillerindendir. İslamiyet’ten önceki "Sözlü Dönem" ürünleri olan "Koşuk" türüne çok benzerler ve bir nevi onun devamı niteliğindedirler. Koşuklar anonimdir (söyleyeni belli değildir); ancak koşmalarda ozanlar, şiirin son dörtlüğünde "tapşırma" adını verdikleri mahlaslarını (isimlerini) kullanırlar. Yani koşmaların şairi bellidir.

Nazım birimi dörtlük olan koşmalar, hece ölçüsünün 11'li kalıbıyla (6+5 veya 4+4+3 duraklı olarak) söylenirler. Uyak düzeni genellikle abab - cccb - dddb şeklindedir.

Koşmalarda halka ait her türlü duygu işlenir. Konularına göre şu isimleri alırlar:

Doğa ve aşk: Güzelleme

Savaş ve kahramanlık: Koçaklama

Toplumsal ve bireysel eleştiri: Taşlama

Ölüm: Ağıt