Edebiyat kelimesi, Arapça “edeb” sözcüğünden türemiştir ve başlangıçta “görgü, terbiye, güzel davranış ve kültür” anlamlarında kullanılmıştır. Zamanla bu kelime, duygu, düşünce ve hayallerin dil aracılığıyla estetik ve sanatsal bir biçimde ifade edilmesini anlatan bir kavrama dönüşmüştür. Edebiyat sözcüğünü köken olarak “Edeb” kelimesine bağlayan bu kullanımı ilk kez dile getiren Tanzimat Dönemi sanatçısı Şinasi’dir. Edebiyat, insan yaşamını, toplumu ve bireysel deneyimleri konu alarak okuyucuda duygu ve düşünce uyandırmayı amaçlar ve şiir, roman, hikâye, tiyatro gibi çeşitli türler aracılığıyla dilin sanatlı kullanımını temsil eder.