Aşık Veysel (Cumhuriyet Dönemi Halk Şiiri)
(20. Yüzyıl)
Aşık Veysel (Cumhuriyet Dönemi Halk Şiiri)Yedi yaşında geçirdiği çiçek hastalığı yüzünden gözlerini kaybetmiş ancak "gönül gözüyle" dünyayı görmüş, Cumhuriyet döneminin en büyük saz şairidir. Ünlü edebiyatçı Ahmet Kutsi Tecer tarafından Sivas'ta keşfedilip Türkiye'ye tanıtılmış, daha sonra Köy Enstitülerinde saz hocalığı yapmıştır. Şiirlerinde toprak sevgisi, dünyanın geçiciliği (fanilik), insan kardeşliği ve Atatürk sevgisini son derece sade ve etkileyici bir dille işler. "Benim sadık yarim kara topraktır" diyerek toprağa, üretime ve doğaya verdiği değeri anlatır; hüzünlü hayatına rağmen şiirlerinde yaşama sevinci ve bilgelik vardır. Aşık Veysel, geleneksel halk şiiri ile modern Cumhuriyet değerlerini birleştiren bir köprü vazifesi görmüştür.
* Şiirinden Örnek:"Uzun ince bir yoldayım / Gidiyorum gündüz gece / Bilmiyorum ne haldayım / Gidiyorum gündüz gece"